Joy Studio & Joy Cafe

Միջամտությունը կենտրոնացած է շենքի արտաքին թաղանթի վրա։ Գոյություն ունեցող կրող կմախքը մնում է անփոփոխ, մինչդեռ շարունակական արտաքին ծավալը վերաձևավորում է ապակեպատման, կառուցվածքի և հանրային տարածքի փոխհարաբերությունը։

Խորը խորշերն ու կլորավուն եզրերը խորություն են հաղորդում ճակատամասին՝ թույլ տալով լույսին ու ստվերին սահմանել դրա փոփոխվող տեսքն օրվա ընթացքում։ Ընկրկված ապակեպատումն ամրապնդում է սպիտակ շրջանակի ընկալումը՝ նվազեցնելով սկզբնական ծավալի տեսողական ծանրությունը և ստեղծելով ավելի հստակեցված ճակատամաս։

Տարածական կազմակերպումը հետևում է հստակ ուղղահայաց հաջորդականության, որտեղ յուրաքանչյուր հարկ ներմուծում է առանձին ֆունկցիա՝ նպաստելով համալիրի ընդհանուր փորձառությանը։

Առաջին հարկը կազմակերպված է ընդունարանի շուրջ, որն ապահովում է կողմնորոշում և մուտք դեպի շենքի տարբեր ֆունկցիաներ։ Joy Cafe-ն զբաղեցնում է առաջին հարկի հիմնական տարածքը՝ դառնալով շենքի հետ առաջին շփման կետը։

Մեկ հարկ վերև՝ բուտիկ ռեստորանն առաջարկում է ավելի հանգիստ ճաշի մթնոլորտ՝ առանձնացված մուտքի եռուզեռից։ Երրորդ հարկը կենտրոնանում է հանգստի վրա՝ ընդգրկելով երեխաների ժամանցի գոտի։

Չորրորդ հարկը միավորում է ժամանցն ու կրթությունը՝ մեկտեղելով առանձնական կինոդահլիճ, ռոբոտատեխնիկայի դասարան և արտադպրոցական պարապմունքների տարածքներ։ Շենքի գագաթին՝ հինգերորդ հարկում տեղակայված է կոնֆերանս դահլիճ հանդիպումների ու միջոցառումների համար, ինչպես նաև հաճախորդի անձնական աշխատասենյակը՝ ստեղծելով ավելի կենտրոնացված ու մասնագիտական միջավայր։

Ամբողջ համալիրին սպասարկելով՝ նկուղը տեղավորում է հիմնական արտադրական խոհանոցը՝ տեխնիկական և օժանդակ տարածքների հետ միասին, ապահովելով շենքի արդյունավետ գործունեությունը։

Առաջին հարկում գտնվող ընդունարանը կազմում է շենքի հիմնական ժամանման կետը՝ դիմավորելով այցելուներին և ուղղորդելով նրանց դեպի սրճարանը, ռեստորանը, կինոդահլիճը, կոնֆերանս դահլիճը և վերին հարկերում տեղակայված ստեղծագործական ստուդիաները։ Քանդակային ընդունարանի կրպակը կազմակերպում է հյուրերի ժամանումն ու ամրագրումները՝ ձևավորելով հանգիստ ու ինտուիտիվ առաջին տպավորություն։

Ապրանքային գոտին նախագծված է որպես սրճարանի ինտերիերի անբաժանելի մաս՝ ընդլայնելով JOY բրենդի փորձառությունը սննդից ու հարմարություններից դուրս։ Փափուկ կորագիծ երկրաչափությամբ քանդակային կրպակը ստեղծում է հստակ կենտրոնական կետ՝ առանց տիրապետելու տարածքին։ Հետլուսավորվող կիսաթափանցիկ վահանակները հաղորդում են տաք փայլ և առանձնացնում ապրանքները։

Սպասասրահը շարունակում է ժամանման հաջորդականությունը՝ ապահովելով հարմարավետ տարածք, որտեղ այցելուները դադար են առնում նախքան շենքով մեկ տարածված տարբեր ֆունկցիաներին անցնելը։ Քանդակային կահույքը, ցրված լուսավորությունը և տաք նյութերը ձևավորում են հանգիստ ու հրավիրող միջավայր։

Joy Cafe-ն ներկայացնում է նախագծի նյութական և տարածական լեզուն։ Ինտերիերը կազմակերպված է բրենդի նարնջագույն ինքնության շուրջ՝ արտահայտված թափանցիկ ակրիլային նստատեղերով, պատվերով կահույքով, ինտեգրված լուսավորությամբ և բնական նյութերի զուսպ գունապնակով։

Գույնը դեկորի փոխարեն կիրառելու փոխարեն՝ նարնջագույնը դառնում է ճարտարապետության մաս՝ ձևավորելով տարածքի մթնոլորտը լույսի, նյութի և արտացոլման միջոցով։

Կիրառելով տարբեր կերամիկական սալիկների բազմազանություն՝ մենք ստեղծեցինք սրճարանի ինքնությունը ներկայացնող եզակի պատի որմնանկար և այս գաղափարը փոխանցեցինք նաև սեղանների մակերեսներին՝ ընդլայնելով մեկ երկրաչափական լեզուն ողջ ինտերիերում։ Թափանցիկ նստատեղերն արձագանքում են փոփոխվող ցերեկային լույսին՝ ներմուծելով արտացոլում ու գույն՝ առանց տեսողական ծանրություն ավելացնելու։

Արդյունքում ստացվում է ինտերիեր, որը սահմանվում է երկրաչափությամբ, նյութով ու լույսով, այլ ոչ թե կիրառված դեկորով։

Շենքով մեկ շարժը սահմանվում է շարունակական քանդակային ծավալի տեսքով աստիճանահարթակով։ Դրա կլորավուն մակերևույթները, զտված ցերեկային լույսը և կրկնվող շրջանակները ստեղծում են փոփոխվող տեսարանների հաջորդականություն՝ շրջանառությունը վերածելով ճարտարապետական փորձառության։

Բուտիկ ռեստորանն առաջարկում է ավելի հանգիստ մթնոլորտ՝ պահպանելով շենքով մեկ հաստատված ճարտարապետական լեզվի շարունակականությունը։ Կանաչի հարուստ երանգների գունապնակը՝ լրացված բրազիլական քվարցով, տաք փայտով և հակադիր նյութերով, ստեղծում է նրբագեղ ու հավասարակշռված ինտերիեր։ Բրազիլական քվարցե սեղանների մակերեսները դառնում են ճաշասենյակի քանդակային կենտրոնական տարրերը, մինչդեռ հյուսվածքավոր մակերևույթներն ու շերտավոր լուսավորությունն հարստացնում են մթնոլորտը խորությամբ ու ջերմությամբ։

Ռեստորանը կազմակերպված է հանգիստ ու զուսպ նյութական գունապնակի շուրջ, որտեղ բնական լույսն ու խնամքով վերահսկվող լուսավորությունը ձևավորում են մթնոլորտն ամբողջ օրվա ընթացքում։ Խոհանոցը բացահայտելու փոխարեն՝ այն տեղադրված է մեղմ լուսավորվող մշուշապատ ապակե պատի հետևում, որը բացահայտում է միայն շարժում ու ուրվագծեր՝ պահպանելով տեսողական կապ՝ առանց խանգարելու ճաշի փորձառությանը։

Վերևում՝ թեք տանիքով տաք գլոցված ալիքաձև պողպատե հովանոցը ժամանակակից լեզվով վերաիմաստավորում է ավանդական ճարտարապետական քիվը։ Դրա ռիթմիկ պրոֆիլը խորություն ու ստվեր է ներմուծում՝ սահմանելով պատի ու առաստաղի միջև անցումը և դառնալով ռեստորանի հիմնական ճարտարապետական տարրերից մեկը։

Հատուկ JOY-ի համար նախագծված քանդակային հատակային լամպը մտահղացվել է որպես ծալված պողպատե հովանոցի ուղղահայաց զուգակիցը։ Դրա պարզ միապաղաղ ձևն ու լուսավորված շրջանաձև բացվածքների ռիթմիկ դասավորությունը արձագանքում են վերևում հաստատված երկրաչափությանը՝ ստեղծելով երկխոսություն երկու տարրերի միջև։ Մեղմ շրջակա լույսն ընդգծում է շրջակա նյութերը՝ ռեստորանին տալով նուրբ ճարտարապետական կենտրոնական կետ։

Ոգեշնչված Սեուլի Haus Nowhere-ի ճարտարապետական լեզվից՝ հեղինակային հագուստի կախիչը շենքի քանդակային ուղղահայացությունը վերածում է ֆունկցիոնալ հագուստի դարակի՝ միավորելով առօրյա օգտագործումը և ինքնատիպ ճարտարապետական ներկայությունը։

Չորրորդ հարկի միջանցքն ու ընդունարանի գոտին այցելուներին առաջնորդում են դեպի կինոդահլիճ՝ շենքի նյութական ու լուսավորության լեզուն փոխանցելով ժամանման ավելի ինտիմ հաջորդականության։

Կինոդահլիճը մտահղացվել է որպես ընկղմող տարածք, որտեղ ճարտարապետությունն ուժեղացնում է դիտման փորձառությունը։ Կլորավուն պատերն ու առաստաղը միաձուլվում են շարունակական պատյանի մեջ, մինչդեռ թաքնված լուսավորությունը հետևում է սենյակի երկրաչափությանը՝ հայացքն ուղղորդելով դեպի էկրան։ Մուգ նյութերի զուսպ գունապնակը նվազագույնի է հասցնում տեսողական շեղումը՝ թույլ տալով, որ լույսը, ֆիլմն ու ձայնը դառնան տարածքի հիմնական տարրերը։

Կոնֆերանս դահլիճը ներկայացվում է զուսպ մուտքի հաջորդականությամբ, որը նշում է անցումը հանրային տարածքներից դեպի ավելի կենտրոնացված միջավայր։ Քանդակային ընդունարանի կրպակը, տաք ընկուզենու մակերևույթներն ու մեղմ ինտեգրված լուսավորությունը ձևավորում են մուտքը՝ ստեղծելով հանդարտ մթնոլորտ հանդիպումների, ներկայացումների ու միջոցառումների համար։

Գտնվելով վերին հարկում՝ անձնական հանգստյան սենյակն ապահովում է հանգիստ միջավայր հանդիպումների, կենտրոնացված աշխատանքի և հանգստի պահերի համար։ Տաք ընկուզենու փայտը, հյուսվածքային բնական հարդարանքն ու փափուկ կահույքը ձևավորում են հանդարտ մթնոլորտ, մինչդեռ կորագիծ ճարտարապետական ձևերը մեղմացնում են տարածքը և ստեղծում բացության զգացողություն։ Մեծ պատուհանները սենյակը լցնում են բնական լույսով և շրջանակում Վանաձորի տեսարանները՝ դարձնելով լանդշաֆտն ինտերիերի փորձառության մաս։