JOY Studio

Վերակառուցումը կենտրոնացած էր գոյություն ունեցող կառույցին ամբողջական ճարտարապետական ինքնություն հաղորդելու վրա՝ միաժամանակ գործելով սկզբնական շենքի սահմանափակումների շրջանակում։

Առկա ծավալը թաքցնելու փոխարեն՝ միջամտությունը վերասահմանում է այն նոր քանդակային պատյանով՝ ոգեշնչված հարթ, օրգանական ձևերից։ Կլորավուն ծավալները և խնամքով համաչափված բացվածքները ներմուծում են ավելի թեթև ճարտարապետական արտահայտություն՝ պահպանելով շենքի կրող կմախքը։

Արդյունքը ժամանակակից խորհրդանշան է, որն արտացոլում է շենքի նոր հանրային դերը և քաղաքին հաղորդում թարմ ճարտարապետական բնավորություն։

Շենքը կազմակերպված է որպես փոխկապակցված ֆունկցիաների շարունակական հաջորդականություն։

Առաջին հարկը գործում է որպես համալիրի հանրային մուտք, որտեղ ընդունարանն ապահովում է կողմնորոշում և ուղիղ մուտք դեպի Joy Cafe։ Երկրորդ հարկն առաջարկում է ավելի հանգիստ ճաշի փորձառություն բուտիկ ռեստորանի միջոցով, մինչդեռ վերին հարկերը ներմուծում են ժամանցին ու համայնքային զբաղմունքներին նվիրված տարածքներ՝ ներառյալ առանձնական կինոդահլիճ, կոնֆերանս դահլիճ և հաճախորդների հանդիպումների գոտիներ։

Այս շերտավոր կազմակերպումը թույլ է տալիս տարբեր ֆունկցիաներին գործել ինքնուրույն՝ պահպանելով տեսողական և տարածական շարունակականությունը ամբողջ շենքում։

Joy Cafe-ն ձևավորում է նախագծի տեսողական ինքնությունը՝ նյութերի, գույնի և հատուկ նախագծված կահույքի խնամքով վերահսկվող գունապնակի միջոցով։

Ինտերիերը մեկնաբանում է բրենդի նարնջագույն ինքնությունը թափանցիկ ակրիլային աթոռների, պատվերով կահույքի, ինտեգրված լուսավորության և դեկորատիվ տարրերի միջոցով։ Տաք նյութերն ու մեղմ լույսը հավասարակշռում են վառ գունապնակը՝ ստեղծելով հրավիրող միջավայր բոլոր տարիքի այցելուների համար։

Որպես շենք մտնելիս հանդիպող առաջին տարածք՝ սրճարանը ծառայում է և՛ որպես ինքնուրույն նպատակակետ, և՛ որպես այցելուի փորձառության մեկնարկային կետ։

Բուտիկ ռեստորանը ներմուծում է ավելի հանդարտ մթնոլորտ՝ միաժամանակ պահպանելով շենքով մեկ հաստատված ճարտարապետական հայեցակարգի շարունակականությունը։

Գունատ դեղինից մինչև կանաչի տարբեր երանգներ ձգվող նյութական գունապնակը ստեղծում է զուսպ և հավասարակշռված միջավայր։ Բրազիլական քվարցե սեղանների մակերեսները դառնում են ճաշասենյակի կենտրոնական տարրերը, մինչդեռ հյուսվածքավոր պատերի մակերեսներն ու շերտավոր լուսավորությունն ավելացնում են խորություն և ջերմություն։

Խոհանոցը տեղադրված է թափանցիկ մշուշապատ ապակե միջնապատի հետևում՝ թույլ տալով, որ ուրվագծերն ու ցրված լույսը դառնան ինտերիերի հորինվածքի մաս՝ առանց ուղղակիորեն բացահայտելու գործառնական տարածքը։ Այս լուծումը ներմուծում է նուրբ տեսողական կապ ճաշասենյակի և խոհանոցի միջև՝ պահպանելով հանդարտ մթնոլորտ։

Վերին հարկերն ընդլայնում են շենքի ծրագիրը հյուրընկալությունից դուրս։

Հատուկ նախագծված 13-տեղանոց կինոդահլիճն ապահովում է դիտման ինտիմ միջավայր՝ լրացված հարմարավետ հանգստի գոտով։ Դրա վերևում ճկուն կոնֆերանս դահլիճը տեղավորում է ներկայացումներ, սեմինարներ, կրթական ծրագրեր և համայնքային միջոցառումներ, մինչդեռ առանձնասենյակները սատարում են հաճախորդի ամենօրյա գործունեությանը։

Միասին այս տարածքները թույլ են տալիս համալիրին գործել որպես հանգստի, ուսումնառության և մասնագիտական փոխգործակցության նպատակակետ։